Seni Neden Affedeyim?
Sen yanılgı, ne güzelsin.
Baştan aşağı rengârenk—
bana bulaşmış bir ışık gibi.
İnsan olmak
senden geçiyor.
Ve gün—
sabahı kurup
geceyi söküyor içimden.
Ah yanılgılarım, hiçliğim—
beni yutmuşsun;
seni anlamaya yetmiyor içim.
Ömrüm elinde bir kara tahta;
izlerin yakıyor.
Mutluluktan
bir ağız dolusu pay vermezsen
söylesene:
Seni neden affedeyim?
Kayıt Tarihi : 16.04.2026 15:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!