Nasıl başlanır,
Nasıl anlatılır bilmem.
Zaten pek becerikli de sayılmam.
Ne mecnun kıskanır beni
Ne de sen leyla olmak istedin
Oysa ki ben seni
Mecnunun leylasını sevdiğinden bile çok severdim
Her adımımı sana atar
Gözlerimi her açtığımda seni arardım...
Geleceği düşünmez oldum sensizlikte
Çünkü geçmişimi sana bıraktım
Hala da, sen vazgeçmiş bile olsan
Seni yaşamaktayım...
Bazen niye, niçin ve hangi sebepten diye sormak,
Dünyaya haykırmak,
Ve sensiz yaşamamak istiyorum...
Güzelim anlatılmıyor;
Seni herşeyden çok seviyorum...
Şimdi sana haykırıp
Ellerimi ellerinden ayırma demek geliyor
Ama ne çare kararlısın
Seni benden alacak,
Yüreğimi bin parçaya ayıracaksın.
Parçalanmış yüreğim leş yiyicilere meze olacak
Rüzgarlar oradan alıp oralara savuracak
Ayakta durmaya çalıştıkça
Hasretin gelip en güçlü yerimden
Yıkarcasına vuracak..
Kanayacak, Ağlayacak
Yüreğimi hiç kimse avutup
Hiç kimse sen olamayacak...
Kayıt Tarihi : 4.08.2026 20:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
1997




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!