Anne Özlemi Şiiri - Selçuk Gemicioğlu

Oradasın biliyorum.
Oradasın ama dönemiyorsun.
Bense çok ufağım gelemiyorum yanına
Dudaklarımı büktüm
Gözümde yaşlar
Ağlamanın adı sen oldun
Ağzımda hep o cümle
Ben annemi çok özledim.
​Çok ağlasam döner misin diye
Merak ediyorum anne
Ya da çok bağırsam
Babam senin yanına getirir mi?
Dön diye kapılarda beklesem gelir misin
Sımsıkı sarılsan
Başım göğsünde uyusam bırakmasan beni
Bu özlem biter mi?
​Ufacık olmasam ben gelirdim yanına
Seni orada alıkoyan ne anne
Önceden gel deyince gelirdin
Neden şimdi bu sensizlik.
Ufacık kalbimde bir hüzün
Ağlamanın adı sen oldun
Ve ağzımda hep o cümle
Ben annemi çok özledim.
Dön de bir daha bensiz gitme
​