Seni Böyle Seversem Şiiri - Poyraz Can

SENİ BÖYLE SEVERSEM

Seni böyle seversem...
Bir yabancı olur çıkarım kendime,
Kırılır elmacık kemiğim, gülemem eskisi gibi.
Badem şekeri seven çocuklar gibi olurum.
Adını duyunca içimde bayram yerleri kurulur.
Mevsimler değişir gülüşünün değdiği yerde.
Bir pencere açsam sana çıkar bütün yollar.
Böylece seversem, şairin dediği gibi:
"Sende gördüğümü görecekler diye ödüm kopar."

Seni böyle seversem...
Rahmet yağmurları dökülür gözlerimden,
Acıyla yıkanır hasret selvileri
Geceyi iki böler ahım,
Susmaz senden sonra kalemim,
ismine şarkılar şiirler yazarım.
En güzel aşk masallarını anlatırım.
Belki de dudaklarının izi dudaklarımda kalır.
Böylece seversem seni
Kederlenirim...
Göğsüm sıkışır nefes alamam.
Yokluğunla uyandığım her sabah,
bakamam gökyüzüne,
Varlığına armağan edecek bir sevgim de kalmaz.
Aşk ile doğan sevdalardan, ihânetler peydahlanır.

Seni böyle seversem...
Yusuf'un hakkına girerim, ne kuyu bilirim ne zindan.
Gök kubbe şahidim olur, bir damla hüzün düşse yüzüne, koca dünyayı ateşe veririm.
Bir damla keder sızsa o hilal kaşlarının altına.
Yedi kat arşı yıkar, her katını yine senle inşa ederim.
Böylece seversem seni,
kırmızıyıda sevmek zorunda kalırım.
Halbuki ben siyahtan başka bir renk bilmem,
belki beyaz onu da Beşiktaş'tan bilirim.
Hem ben Süleyman Seba'da değilim ki seni özlediğimde bir kuş olup bahçene konayım.

Seni böyle seversem...
Göklerin çarkı tersine dönse, kızılca kıyametler kopsa, gözlerinin karasına toz bulutu değdirmem.
Bastığın toprakları vatanım bilirim,
Bir karışını bile vermem kimselere.
Bir yabancı göz değse yüzüne, çölleri kan rengine boyar, ufukları baştan sona yasla örterim.
Şahidim olur geceler senden başka sevda düşürmem kalbime.
Adaklar adarım sensiz bir günüm olmasın diye.

Seni böyle seversem...
Baltalimanın'da durup denize bakamam bir daha.
Yarım kalır sahil kenarında yediğim balık ekmek,
Martılar çoktan terk etmiş olur kıyıları,
Koca İstanbul mahkum olur gözlerimde
Yedi tepeden çığlıklar kopar, sürgün olur şiirlerim.
Kimliksiz ölü gibi uzanırım kaldırım taşlarına.
Üzerimi örterler gazete kağıtlarıyla,
adımı bile soran olmaz.
Böylece seversem seni.
Gençliğimi bir tütün tabakasında ezer,
efkâr niyetine sararım.
Ne bir mukaddes emanet kalır elimde,
ne de hesabı sorulacak bir ömür.
Yıkılır bütün şehir senden sonra.

Seni böyle seversem...
Kendi ipimi kendim çekerim,
sormam cellada son arzumu.
ölüme bile güle güle giderim...
Hâkimler kalemi kırar,
kördüğümlere dolanır adalet.
Şafak vakti,
darağacına yürür gibi yürürüm yalnızlığa,
Gözümü bile kırpmam,
Tek bir pişmanlık sızdırmam dışarı.
Varsın suç saysınlar bu sevdayı,
varsın müebbet olsun hükmüm;
Ben o mahşer mahkemesinde ceketimi ilikler.
Son sözüm;
"YİNE OLSA YİNE SEVERDİM" ulan
Yine olsa yine severdim....