Senden gitmez Şiiri - Arya Soysal 2

Giden senden gitmiyor bazen,
yalnızca görünmez oluyor.

Bir bakışı kalıyor gözlerinde,
bir cümlesi dilinin ucunda,
bir susuşu
en kalabalık gecende.

Sonra yıllar geçiyor.

Yüzünü unutuyorsun,
sesinin tonunu,
hangi şarkıyı sevdiğini,
nasıl güldüğünü…

Ama bir gün
hiç tanımadığın birine
onun gibi bakarken yakalıyorsun kendini.

İşte o zaman anlıyorsun:

İnsanlar hayatımızdan giderken
kendilerini bütünüyle götürmüyor.

Birazını bize bırakıyorlar.

Bir korku,
bir alışkanlık,
bir eksiklik,
bazen de bir daha kimseye veremediğimiz
bir sevme biçimi.

Ve biz bütün bunlara
“ben” deyip yaşamaya devam ediyoruz.

Oysa insan dediğin biraz da
içinden geçmiş insanların bakiyesidir.

İnsan en çok kaybettiklerinden değil,
kaybettikten sonra hâlâ içinde kalanlardan ibarettir.