Arya Soysal, 9 Ocak 2000’de Silivri’de doğdu. Psikoloji alanında öğrenim gördü ve insan zihnine duyduğu ilgi eserlerine de yansıdı. Küçük yaşlardan itibaren edebiyata yöneldi; şiirlerinde ve romanlarında insan psikolojisini, iç çatışmaları, travmaları ve umut kavramını işler. “Mısra”, “Noksan: Koma” ve “Bal” kitaplarının yazarıdır. Ayrıca eski eşi Rıza Bezeyiş ile birlikte kaleme aldığı “Rızarya” adlı şiir kitabının ortak yazarıdır. Yazmayı, insan ruhuna dokunmanın ve iz bırakmanın en güçlü yollarından biri olarak görmektedir.
Bazı insanları sevmeyiz aslında;
onlara yüklediğimiz anlamı severiz.
Sonra bir gün anlam çekilir aradan
ve karşımızda bütün çıplaklığıyla
bir yabancı kalır.
Ben seni kaybettiğimde anlamadım bunu.
Bazı sözler birbirine öyle benzer ki,
Biri diğerini doğurmuş sanırsın.
Oysa hiçbiri diğerinden doğmamıştır.
İnsan bir sabah kendisi olarak uyanacağını sanıyor. Sonra aynaya bakıyor Yüzü aynı. Gözleri aynı. Ama içindeki kişi gitmiş. Yerine kim gelmiş, onu da bilmiyor.
İnsanlar buna bipolar diyor. Ben isim vermiyorum. Çünkü isim koyduğun her şey, biraz anlaşılmış gibi geliyor. Oysa ben hâlâ kendimi anlayamadım. En çok da insanlar yoruyor İyii olduğunda, “Hastalığı geçmiş.” Kötü olduğunda, “Yine başlamış.” Sanki insan, iki kelimenin arasına sıkışabilecek kadar küçükmüş gibi. Kimse,aynı bedenin içindekaç kez yas tuttuğunu bilmiyor. Kaç kez vedalaştığını. Kaç kez yeniden tanıştığını.
Bazen hiçbir şey olmuyor. Ama içimde biri bütün evi dağıtıyor. Sonra gidiyor. Dağınıklığı bana bırakıyor. Toplayan yine ben oluyorum.
İnsanlar ruh hâlim değişiyor sanıyor. Hayır. Ruhum değil. Yükünü taşıyan ben değişiyorum. Bana, “Bunun tedavisi var mı?” diye soruyorlar. Var belki. Ama insan, en çok kendine yabancı olmayı nasıl tedavi eder, onu bilmiyorum.
Ben bipoları yaşamıyorum.
Seni sevdiğim için çok şey bildiğimi sanıyordum.
Meğer aşk, insana bildiklerinden çok
bilmediklerini gösteriyormuş.
Mesela bir insanın yokken
nasıl bu kadar yer kaplayabileceğini bilmiyordum.
Bir sesin sustuktan sonra
Sana git dedim.
Çünkü
“kal” demenin
beni ne kadar küçülteceğinden korktum.
Kapıyı ben kapattım,
sonra bütün gece
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!