olmayacağını biliyorum
adı bile konmamış bir şeyin
sonunu başından sezmek gibi bu
seninle ilgili değil sadece
benim eksik tarafımla da ilgili biraz
çünkü insan
tam da tamamlanacakken korkuyor bazen
seni ilk düşündüğüm günü hatırlıyorum
hiçbir şey yoktu ortada
ne bir söz
ne bir yakınlık
ama içimde bir yer
sanki seni yıllardır tanıyormuş gibi
yer açtı sana
işte o gün anladım
bu hikaye olmayacak
çünkü bazı duygular
fazla erken gelir insana
ve hayat
geç kalanları sever
ben seni
yaşayamayacağımı bile bile sevdim
bir şehri uzaktan sevmek gibi
hiç gitmeyeceğini bilerek
haritasını ezberlemek gibi
sana hiç dokunmadım
ama eksikliğin
avuçlarımda kaldı
birlikte susmadık hiç
ama ben
en çok seninle sustum
gülmedik beraber
ama ben
en çok seni düşünürken gülümsedim
işin garibi
sen bunların hiçbirini bilmiyorsun
ve belki de
en doğru yeri burası
hiç bilmemiş olman
çünkü bazı aşklar
söylenirse kirlenir
yaşanırsa eksilir
ama içinde kalırsa
insanı büyütür
olmayacağını biliyorum
hem de en başından beri
ama yine de
bir köşede seni saklıyorum
kimsenin dokunamadığı
kimsenin adını koyamadığı
bir yerde
ve galiba ben
en çok da bu yüzden
kendimden kaçamıyorum
çünkü insan
imkansız olduğunu bildiği bir şeyi
en çok da kalbinde büyütür
ve ben
seni değil
sende mümkün olmayanı sevdim…
Mustafa Alp
Kayıt Tarihi : 26.03.2026 01:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!