Sen Ne Yüce Cansın Şiiri - Kasım Kobakçı

Karanlık yollara bir ışık yaktın,
Cehalet bendini yıkıp da aktın,
Bizlerin kalbine sevgi bıraktın,
Sen ne yüce cansın ey öğretmenim.
*
Bilgi tohumları ektin toprağa,
Şefkatle dokundun her bir yaprağa,
Döndürdün çölleri yeşil bir bağa,
Sözünle büyüdük minnettarız biz.
*
Kitaplar dolusu bilgi sözünde,
Geleceğin nurlu izi gözünde,
Bitmeyen bir sevda tüter özünde,
İyilik yolunda yürütür bizi.
*
Elinde tebeşir, dilinde vefa,
Bizim için çektin bin türlü cefa,
Sürülmez sen yoksan dünyada sefa,
Sana adanılmış bütün şükürler.
*
Kalem tutan eller daima önde,
Umut rüzgarları eser her yönde,
Bu mutlu, bu güzel, bu özel günde,
Saygıyla önünde eğilir başlar.