Sen Kıymet Bilmedin Şiiri - Duygusuz Şair

Bir gülüşün için dünyayı karşıma alırdım,
Derdini derdim bilip yanardım her gece.
Ayağına taş değmesin diye çırpınırdım,
Sen ise bir kalemde sildin tek kelimede...
Ben senin yoluna ömrümü serdim de,
Sen kıymet bilmedin!

Kaç kere içim kan ağlarken tebessüm ettim,
Yüzün düşmesin, huzurun kaçmasın diye.
Bu fedakarlığı sen acizlik belledin,
Benden o temiz duyguları eksilttin her gün...

Hakkım da yok artık sana verilecek,
Kendi vicdanınla kal o sessiz odada.
Ben seni baş üstünde taşıdım tek tek,
Hangi kapıyı çalsan ben yokum o yolda.

Yıllar geçse de unutulmaz bu kırgınlık,
Bir daha geriye dönüşü yok bu yolun.
Aramızda kalsın o koca ayrılık,
Bu hikayenin sonunu sen kendin buldun.

Şimdi ne diyor Duygusuz Şair biliyor musun?
Adım geçmesin senin durduğun mecliste!
Ben kendi yaramı kendim sararım,
Ben senin yoluna ömrümü serdim de,
Sen kıymet bilmedin!

***
Şair: Duygusuz Şair
Yazım Tarihi: 2022
Telif Hakkı: © Bu eser ve tüm telif hakları Duygusuz Şair'e aittir. İzin alınmadan ve kaynak gösterilmeden paylaşılamaz, çoğaltılamaz ve kullanılamaz.