SEN GİBİ
Ay sensin,
Gecenin koynunda usulca büyüyen,
Bir ışık düşer içime
Adını söylemeden.
Bahar sensin,
Belki düş, belki gerçek,
Her sabah yeniden
Çocukça açılır içimde bir çiçek.
Ey sevgili,
Kalbime dokunan o ince sesinle,
Ne olur uzaklaşma;
Bir kuş ürkekliğinde kaldım ellerinde.
Rüzgâr sensin,
Saçlarımdan geçen sessiz bir türkü,
Ne zaman seni düşünsem
Yüreğimde çoğalır gökyüzü.
Ve ben,
Sana benzeyen bir akşamüstünde,
Bir ömürlük sevdayı
Adını koymadan sana bıraktım.
YÜCEL ÖZKÜ
31 Ağustos 2026/16:15
Kayıt Tarihi : 31.08.2026 16:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!