Bir akşam üstü yine seni andım,
Penceremde solgun bir ışık…
Adını koyamadım içimden geçenin,
Ne eksik, ne de tamam artık…
Ne kırgınım sana, ne de kızgın,
Sadece biraz yorgun kalbim…
Bir çay demledim eskisi gibi,
Belki uğrarsın diye…
Sen gel olur mu…
Bu kez sessizce…
Hiçbir şey sormadan,
Sadece benimle…
Sen gel olur mu…
Geçmişi bırakıp…
Bir çay içelim yine,
Hiç konuşmadan…
Sokaklar aynı, ışıklar tanıdık,
Ama biz yokuz o eski yerde…
Gülüşün kalmış bir köşe başında,
Ben hâlâ geçiyorum sessizce…
Ne bekliyorum, ben de bilmiyorum,
Belki sadece alışkanlık…
Ama kalbim hâlâ aynı cümlede,
Yavaşça seni çağırıyor…
Belki de gelme…
Belki de böylesi daha iyi…
Ama yine de bil…
Kapım sana hep yarım açık gibi…
Sen gel olur mu…
Ya da gelme hiç…
Ben seni sevdiğim yerde,
Beklerim biraz… sessiz…
Kayıt Tarihi : 1.05.2026 16:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!