Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Gök ağlıyor,
Bir tek gök ağlıyor toprağa...
Ama hep onlara,
İnsana
Ve hayvana gülüyor toprak...
Zor, çok zor şu toprağı anlamak...

Bir çekiç gibi ezinç hep inerken beynime,
Her an batmakta beynim; yüreğim lime lime..!

(Van. Şubat 2025)

Aç artık n'olur..!
Durma... Durma..! Aç gönlünün kapısını,
Aç bir an önce
Ve al beni içeri..!
Ayıltamam yoksa,
Ayıltamam asla;

Hemen alma içeri...
Beklet beni kapıda;
Beklet, bekletebildiğin kadar...
Beklet ki, iyice demlensin yüreğim;
Demlenmezse, yüreğin hemencek doyar..!

Öylesine büyük,
Öylesine irisin ki,
Tutuyorsun,
Hepten tutuyorsun önümü.
Hepten tutuyorsun iki gözümü...

Hırsla,
İhtirasla almış eline
Ve olanca gücüyle sıkmış parayı...
Gevşese azıcık da olsa elleri,
Hatırlayacak belki Mevla'ya açılmayı...

Vicdan Rahman'dan ihsan, o bir emsalsiz süzgeç.
Vicdandan geçeni seç, ondan geçmeyeni geç...

(Van. Ağustos 2025)

Kalp gözüyle okursan evreni satır satır,
Her bir satırı sana Allah'ı hatırlatır...

(Van. Aralık 2019)

Kültür gerek millete, zengin ve özgün kültür.
Millet, zengin ve özgün kültürüyle büyüktür...

(Van. Haziran 2020)

Gözler, mazlum gözlerin içip dökse suyunu;
Gömülür suya zulmün kanla dolu oyunu..!

(Van. Ocak 2025)