Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Gittiğinden beri bakar kördüm andıza;
Bakar kördüm denize, falezlere, yıldıza...
Yokluğunda içimdeydim, gözlerime uzaktım...
Sen dönünce gözlerime içimden aktım...

(Van. Nisan 2019)

Bakarsan gözlerime
Ve doğarsa yüreğin,
Işıl ışıl doğarsa gözlerinden içime;
Can gelir içimdeki o baygın çime...

Bakarsan gözlerime

Öyle böyle değil...
Yokluğunda çok çektim..!
Çektikçe uzadıkça uzadı zaman..!
Çektikçe uzadı kül
Ve burnumdan duman tuttü durmadan..!

İnsan çok, ancak 'insan' neredeyse yok artık.
İnsan insana sivri, zehirli bir ok artık..!

(Van. Eylül 2024)

Gök ağlıyor,
Bir tek gök ağlıyor toprağa...
Ama hep onlara,
İnsana
Ve hayvana gülüyor toprak...
Zor, çok zor şu toprağı anlamak...

Bir çekiç gibi ezinç hep inerken beynime,
Her an batmakta beynim; yüreğim lime lime..!

(Van. Şubat 2025)

Aç artık n'olur..!
Durma... Durma..! Aç gönlünün kapısını,
Aç bir an önce
Ve al beni içeri..!
Ayıltamam yoksa,
Ayıltamam asla;

Hemen alma içeri...
Beklet beni kapıda;
Beklet, bekletebildiğin kadar...
Beklet ki, iyice demlensin yüreğim;
Demlenmezse, yüreğin hemencek doyar..!

Öylesine büyük,
Öylesine irisin ki,
Tutuyorsun,
Hepten tutuyorsun önümü.
Hepten tutuyorsun iki gözümü...

Hırsla,
İhtirasla almış eline
Ve olanca gücüyle sıkmış parayı...
Gevşese azıcık da olsa elleri,
Hatırlayacak belki Mevla'ya açılmayı...