Selçuk Akyüz Şiirleri - Şair Selçuk Akyüz

Tutarsam bedenimin başında her dem nöbet,
Varırım azatlığın hazzına ben de elbet...

(Van. Ekim 2024)

Durma..! Kır kafesinden, kır bir parmaklık daha..!
Seni senden azat et, varmak için Allah'a..!

(Van. Aralık 2020)

Kesti yolumu nefsim; yolu kesti keseli,
Kesilmekte nefesim; azgın vicdanın seli..!

(Van. Mart 2025)

Yüreklerde bol duman; tütmese de dudaktan,
Hep tütüyor gözlerden; yoruldum boğulmaktan..!

(Van. Ocak 2025)

Ar kırık; ahlâk neyle, nasıl ayaklanacak?
Ayaklanamaz gövde, parçalanmışsa bacak..!

(Van. Ocak 2025)

Ey mümin, durma..!
Mazlum göz pınarını, kendi göz pınarına bağla çabucak..!
Bağla ki, sel alıp götürsün zalimi,
Boğulsun alçak..!

(Van. Ekim 2018)

Gittiğinden beri bakar kördüm andıza;
Bakar kördüm denize, falezlere, yıldıza...
Yokluğunda içimdeydim, gözlerime uzaktım...
Sen dönünce gözlerime içimden aktım...

(Van. Nisan 2019)

Bakarsan gözlerime
Ve doğarsa yüreğin,
Işıl ışıl doğarsa gözlerinden içime;
Can gelir içimdeki o baygın çime...

Bakarsan gözlerime

Öyle böyle değil...
Yokluğunda çok çektim..!
Çektikçe uzadıkça uzadı zaman..!
Çektikçe uzadı kül
Ve burnumdan duman tuttü durmadan..!

İnsan çok, ancak 'insan' neredeyse yok artık.
İnsan insana sivri, zehirli bir ok artık..!

(Van. Eylül 2024)