Selahaddin Çekmegil Şiirleri - Şair Sela ...

Adaletli insanlar, dostluğa olur hakim.
Adil olmanın sırrı, gör; sırat-ı müstakim.

Bu sırrın perdeleri, secdelerle beslenir.
Dualara davetler, ezan olur seslenir.

Şu dünya dönmüş sanki; bir dut yemiş bülbüle...
Rabbimin imtihanı; kim ağlaya, kim güle! ..

En güzel iltifat ki, marifeti görmektir.
O ilim erbabına, değerini vermektir.
Akıl potasından da, meseleyi geçirip;
Ele gelen mahsulü, zihinlerde dermektir...

Tahlil etmek gençliğe, inanılmaz zor oldu!
Deyimdeki yer Niğde; geçen pazar Bor oldu...

"Ağlayak ağlayak, gözden mi olak?
Döğüne döğüne, dizden mi olak? "
Kayısı az tuttu, bir hayır vardır...
Dile getirmeyip, sözden mi olak?

Şu dünya dönmüş sanki; bir dut yemiş bülbüle! ..
Rabbimin imtihanı; kim ağlaya, kim güle! ..

Zaman rüya içinde, hayat ki efin tefin:
Doğum, düğün, boşanma ve apar topar; defin! ..

Ne nefsine tutkun ol;
Ne zulmete suskun ol...

Kalem tutan elin var.
Kelam eden dilin var.
Kalem, kelam, vesselam...
Selam üstüne, selam;
Bir de, Çekmegil'in var.

Tutarken kadim eli, eserin var emeli;
Vesika mı demeli, Sahife mi demeli?
Düşünenler soruyor, araştırıp alemde...
Yazılışı tek sefer, tarihi kademeli!..