Seker Gidersin Şiiri - Kasım Kobakçı

Gerçeği saklayıp, yalana saparsın,
Boşlukta savrulup, seker de gidersin.
Dünyayı kandırıp, paraya taparsın,
Dertleri ardına, çeker de gidersin.
*
Gölgeler uzanır, güneşler solarken,
Aynalar kırılır, yüzünü yolarken,
Fırtınalar kopar, kadehler dolarken,
Tohumu toprağa, eker de gidersin.
*
Şöhretin kaybolur, kalırsın bir başa,
Gözyaşın karışır, o yediğin aşa,
Çarparsın kafanı, duvardaki taşa,
Günahı sulara, döker de gidersin.
*
Gün gelir bitip, tükenir o baharın,
Faydası dokunmaz, sayısız çıkarın,
Sorulur hesabı, o büyük hasarın,
Dizini toprağa, çöker de gidersin.
*
Zenginlik tükenir, denizlere batar,
Karanlık geceler, hep ümidi yutar,
Değersiz insanlar, zehire bal katar,
Boynunu aşağı, büker de gidersin.
*
Dostların terk eder, aramaz sormazlar,
Yarana merhemi, sürüp de sarmazlar,
Sözleri unutur, arkanda durmazlar,
Dişini kökünden, söker de gidersin.
*
Saraylar hanlar da, sonunda yıkılır,
Kötülük yapanlar, ateşte yakılır,
Kibirli başlara, çiviler çakılır,
Mezar taşlarını, diker de gidersin.
*
Maskeler düşer de, aslına dönersin,
Yanan o meşale misali, sönersin,
Kırdığın kalplerde, nefreti denersin,
Yalnızlık üstüne, çöker de gidersin.
*
Toprağın altında, hesaplar sorulur,
Eğilmez başların, boynundan vurulur,
Çırpınan bedenin, sonunda yorulur,
Engeli aşamaz da, seker gidersin.