Şehir, camına yağmur yağmış bir tramvay gibi
Duraklar arasında savrulur durur
Her yolcu cebinde bir yarım hikaye taşır
Koltuklar ıslak, kalpler üşümüş
Işıklar gecede sönen yanan bir kalp atışı sanki
Sabahında bir simitçi bağırır ekmeğe bulanmış sesi ile
Martılar denizi unutmuş döner binaların üstünde
Ve ben sisin içinde yürüyen tek cümleyim
Henüz noktası konmamış sonu gelmemiş
Rüzgar eski bir kemanın tellerini çekerken
Şehir uyur kediler gölgeleriyle konuşur
Raylar uzar gider bilinmez bir sabaha
Bende suskun bir nota olurum bu şehirde.
Kayıt Tarihi : 1.08.2026 00:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Şehrin sisli sabahı kent yalnızlığı belirsizlikler ve insanın içsel yolculuğu . imgeli şiir
TÜM YORUMLAR (1)