Seherde uyandım, aşka boyandım,
Bülbül feryat etme ben de uyandım.
Eşinden ayrıldın geldin ilinden,
Avâzın hob kimse bilmez dilinden.
Feryadın yükselir dertli gülünden,
Mecnun da ah çeker senin dilinden.
Gurbet ellerinde mahzundur canın,
Ayrılık yoruyor dertli solanın.
Gül için ağlarsın zifiri tânda,
Biz fani kullarız yalan cihanda.
Sefil bülbül gibi boynumuz bükük,
Günah yükümüzle sinemiz sökük.
Seher yeli eser, dertler canlanır,
Hakka aşık olan zikirle boyanır,.
Gaflet uykusundan uyan ey dertli,
Ömür sermayen bak, çoktan tükendi.
Karanlık geceler nura bürünür,
Mü’minin gözüne vuslat görünür.
Gözünden dökülsün nedamet yaşı,
Sönsün bu sinemi yakan ateşi.
Seher yeli siler kalbin pasını,
Bülbül güle söyler dert davasını.
Uyanan gönüller hakka yönelsin,
Gafletten sıyrılıp nura bezensin.
Uğur der bülbülle dertleşti özüm,
Seher vakitleri ağlıyor gözüm.
Dünyanın derdini sinenden sök at,
Vakit hayattır bak, uyan da el kat.
Kayıt Tarihi : 9.06.2026 19:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!