Seferi Çığlık Şiiri - Dursun Özden 3

seferi çığlık

10 Kasım 938'de bir güneş battı, umut çiçekleri soldu, yastayız
gün döndü ve bayraklar yarıya indi-o günden beri karanlıktayız

sayanora, dolmabahçe, anıtkabir, gönülevi; bu kutsal gömütlük
aydınlık günlerde yeni nesil önü-yönü atatürkiye için, ayaktayız

ve genç yekta, yekten-tekten-ufuktan-özden okudu; ata söylevi
‘ey türk gençliği!’ nereden baksa güzel-nereden baksan güzeliz

ayakta uyuyan-uyurken düş gören gazi at, şehit yoldaşı-sırdaşı
yiğit süvarinin vatan burcu-al sancağı, utku müjdesi, şafaktayız

kavgada şehit düşen o çocuk, fidan, mevsimsiz açan yediveren
başkaldıran kardelen, aşk gülü, yediler dergahında, arasattayız

karartma gecelerinde balçıkla-dumanla güneşi örtmeye çalıştılar
o zifiri karanlıkta-aynı tüfekle sağım-solum vuruştu, kıyametteyiz

ve korkan, yılan, kaçan, sönen, eve dönen cahiller sürüsüne inat
kemal aşkına izindeyiz-olgun ve nurlu bilgeler ordusu, nöbetteyiz

ben bir kayın ağacıyım, ben anadoluyum, ihaneti-ibadeti gördüm
tek nefeslik ömür dilimi, yaşadığım her gün bana armağan, çeyiz

kayınana-kayınbaba, kayın ağacı gölgesinde otağım, kayın yurttur
mavi-yeşil vatanım, can suyum, canım toprağım, kutsal isyandayız

sağ-sol oldu buhar, en yüce değer emek-sermaye kavgası zor, har
vatan severler ile vatan hainleri-insanlık savaşı var, seferberlikteyiz!

dursun özden