Bir günde sönecekse bu ateş.
Ben yanmıyorum arkadaş.
Sen kendine,yanacak başka birini bul.
Saman alevinde ısınmaz benim yüreğim.
Öyle bir ateş yakki,sende yan,sende gel yana yana.
Havada gördüğün bu aşk bizim değil.
Bir günlük sevdalara dalan,
Benim gözlerim değil.
Biraz sonra sana “seni seviyorum” dersem eğer,
İnanma,
O sözlerde benim değil.
İstanbul'um...
Ben seninle doluyum..
Bana ne kadar uzak olsan da..
En yakınımda yine seni bulurum...
Yeter ki bir kalem bir kağıt olsun elimde...
Ben her vakit seni yazar seni okurum...
Gri den öte,şimdi simsiyah oldu bu şehir.
Ne ayaklarımın altında kaldırım taşları
Nede aydınlığa çıkan bir yol var
Aynı karanlıkta birleşti bütün sokaklar
Burdan öteye Hayatmı var.
Artık yağan yağmurlarda ıslatamaz geceyi
Ben,seni beklediğimin farkında bile değildim.Bunu sen gelince anladım...
Hani geldin ya...Şimdi yoksun diye sana sitem etmeye hiç hakkım yok...Gelmeseydin,belkide bir ömür bekleyecektim,ve sen hiç gelmeyecektin,ve ben seni hiç tanımayacaktım..Bomboş geçen bir ömürde,kısada olsa bir uğratman yettiki,seni görünce açtı güller benim gönlümde...Söyle, ben senin hangi yokluğuna yanayım..Seni tanımadan hayal edemezdimki. Bilmeden görmeden tanımadan,yüreğinin sesini duymadan,koklamadan okşamadan sevmeden, tadını almadan nasıl beklerdimki seni..Bilseydim bunlar hep sende,senle gelecekti bana...Ömrümce beklemezmiydim seni...İşte o zaman istersen sen hiç gelme...Ben seni beklerkende severdim,hemde ikimizin yerine...Ama geldin işte...Hemde hiç beklemediğim bir günde ansızın habersizce,ve sana kim olduğunu sormaya fırsat vermeden giriverdin gönlüme...Anladımki sen aşk mışsın..Bunuda kalbim durduğunda anladım...
Şimdi ayrılık zor belki ama..Onuda yaptık,ayrıldık işte...Ama,sen hala nerdesin biliyormusun...Belki alıp başını gittiğini sanıyorsun..Belkide sende hala benim gibi kalbinde saklıyorsun...Zor olmadı ya ayrılık,belkide hiç ayrılmadık sanıyorsun...Ben seni hep kalbimde bildim,özlemeyi unuttum,özlem nedir bilmiyorum...Bir kere gelip geçtin ya gönlümün dergahından,hep sen kaldın gözlerimin nârında.Ateşe hacet yok artık gönlümün bağında...Senden önce sönmüş bir volkan gibi pısırık yaşamışlıktan sonra,Seni tanıdıktan sonra, sensizlik ateşinde yanmakta çok güzel gelecektir bana....
Hayal etmem belki ama...yaşadıklarımı önüme serebilirim..Çünkü,Senli günlerden sakladığım öyle çok sen kaldıki bana,kalan ömrümde de bana yetersin...
Dalgalanıp da durulmuş denizler misali gönlüm.
Bilinmez sırada hangi mevsimler var.
Hasretimin üstünde şimdi kar'lar.
Gün benim neyimdi,dalımda gül'mü var.
Bilmeden gelip geçti yıllar.
Anlatsam, nereye kadar.
Her kadın bir çocuktur aslında
Hatta süt kokulu bir bebek gibidir.Ona dokunamaz,okşamaya kıyamazsınız. O minik yanaklarından bir buse alamazsınız.
Onu gözlerinizle sever,canım yavrum bebeğim dersiniz ancak.Çünkü o bebektir henüz. Önce, onu sevgiyle büyütmek istersiniz.
Ne zamanki gönlünüzde sağlam bir yer tutar,ve ondan vazgeçemez olduğunuzda,o artık şımartılmak istenen yaramaz bir çocuktur.
Şimdi o sizin gözlerinize bakacaktır,”hadi okşa sev beni” der gibi. İşte bu anı yakalayıp ömrünüzce saklamalısınız.Çünkü,o bir çocuktur aslında.
Hiç büyümeyecek bir çocuk.Hep çocuk gibi sevilmek onun vazgeçilmez sevdasıdır.Yıllar geçer,saymayı unutursunuz, çocuklarınız olur,çocuklarınız büyür, o hiç büyümez.Çocuklarınız çocuk gibi sevilemez hale gelir.Ama onu hala bir çocuk gibi seversiniz.Çocuksu şakalar yaparsınız,Başını okşar saçlarıyla oynarsınız en fazla.Onu seviyorsanız bunu hep yaparsınız.
Hiç ipucu yok.
Senin peşine düşen,
Zindana düşer.
Seni bulmak için,
Karanlığın efendisi olmak lazım.
Merak etme;
Çaresiz değil;
Işığa kavuşmayan gecelerde kalan bu gönül.
Işıldamıyorsa eğer;
Aydınlığa kavuşsada adam olmaz bu gönül.
Gün yüzünü görmemiş,
Taze bahar dalından,
Gonca bir gül çaldım ben.
Şimdi hazan olursa gülistan;
Kırılsın ellerim benim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!