Sefer Keskin Şiirleri - Şair Sefer Keskin

Ne Kör'üm ne de sağır.
Yüreğimdeki malzeme dilime çok benim.
Gördüklerim duyduklarım yerinde kalsın...

Ey aşk sen ne'sin...
Ben o yâri özledikce yanıyor içim.
Hadi bu benim yüreğimin ateşi.
O yâr beni özledikce yine yanıyor içim..
Peki bu hangi yangının ateşi...

bana söyleyemediğin sözleri,
şarkılaramı söylettin...
bana sevgin tükenmişti madem,
neden beni özlettin...

yüzüme bakmaya yüzün yoksa eğer...

Ben o şiiri yazmayacağım.
Bugün sözlerim gitmese de hoşuna,
Sitem etme boşuna.
Gönül bağım dönse de yosuna,
Ben o şiiri yazmayacağım.

Aslında şairlik bizim neyimize
Dökülüyor işte bir kaç kelime
Bir dokununca gönül telimize...

Birini seversiniz,herkeste o'na benzer;
Bu aşk'tır.
Eğer; O sevdiğiniz birisi herkese benzerse;
Bu hüzündür...

dün bir dostum söyledi
sizin oralara kar yağmış
bembeyaz olmuş koca şehir
yollar caddeler bahceler
her yeri kar kaplamış...
pencereden kar'ı seyretmek hoşmuş ama

Dün gece ansızın aklıma düştün.
Yüreğim yanıverdi kaşla göz arasında.
Aldım başımı yollara düştüm.
Bilemedim ne vardı külle köz arasında.

Sen ektin gönlüme en güzel duyguları.

Usulca çık git dünyamdan,
Kendini hiç yorma
Ulu orta yerlerde karşıma çıkmayasın
Yaram kurşun yarasından beter,
Birde sen kurşun sıkmayasın
Nasıl olsa ölüm var,

Benim hayatımda olanlar,oraya bilgisayardan girmedi ki,eskidi diye geri dönüşüm kutusuna göndersem...Oysa,eskidikce daha güzel olur,bende olanlar...Yavaşlatmak ne ki,onlarla uçarım ben...Sonra, gönlümün silgiside yok,oraya yazılanı silemem ben...Eğer; Ben tutunamadıysam bir gönülde,kendimi siler GİDERİM...Sefer Keskin...