Dışarda sensizlik yollarımda
Yine bahar gelmedi kış bağrıma
Alaca karanlık düştü önüme
Göz gözü görmüyor yar senden öte
Kara bahtım birgün olsun gülmedi ki
Yar sana koşayım tüm ümitle
Gün geçtikçe dahada bunalır haldeyim
Sensiz geçen günlerin telaşında yüreğim
İstesemde gelemem seni seviyorum diyemem
Aldılar seni benden boş kaldı ellerim
Şimdi içimde kalmış bir gül gibisin
Gün gelirde bir gün söner fenerimiz bizimde
Gideriz ağır ağır o sessiz yoldan
İşte o zaman kopar kıyametimiz şüphesiz
Ölüm bir son değil başlangıçtır inanırsan...
Sedat Kesim
Aşk gelir ama akıl gider baştan ne yapayım
Seni görünce nefesim kesilir kalbimse telaşlı
Her anımda sen varsın her tarafta sen kokusu
Yok inan ki düşünemem alamaz yerini bir başkası
Yüreğim nefes aldı yüreğinde
Hangi yürek katlanır ki şu zalim ayrılığa
Hangi bedeni yıkmaz ki söyle bu illet
Gidersin uzak meçhullere kalırsın bir başına
Beklersin üzgün ve çaresiz;
Sanki canını alacaktır yalnızlıktır o cellat
İnsanın babası ölür mü hiç
İnsanın babası ölür mü hiç
Dediği gibi Cemal Süreyya’nın
Yıkadılar aldılar götürdüler
Ne acelesi vardı oysa
YİNE SEN GELİYORSUN AKLIMA
TARİHİ ÇİÇEK PASAJININ BİR CUMA AKŞAMINDA
ANILAR DÜŞÜYOR BİR YANDAN GÖZLERİMDEN
VE SAFRAN SARISI BİR GÖKYÜZÜ SÖKÜYORKEN ŞAFAKTAN
OYSA TÜM AYRILIKLARA İNAT SEVMİŞTİM SENİ
Baharı kışa çevirdin gelme
Kalbi kırdın yıprattın sevme
Hergün binkez ağlattın sende gülme
İstemem senden birşey yüzümü görme
Kırıldımı birkez kalp onarılmıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!