Sedat Erdoğdu Şiirleri - Şair Sedat Erdoğdu

HAYATTAN BEZDİM

Yürüdüm şehrin, sokaklarında
Sessiz bir fasıl, dudaklarımda
Gidişin tufan, koptu fırtına
Ateşin kaldı, avuçlarımda…

HAYAT TATLI BİR RÜYA

Tomurcuklar gün gelir, açar bahar dalında
Sevgi dolu sözcükler, can bulur dudaklarda
Hiçbir yıldız gizlenmez, doğar akşam olunca
Gönül ferman dinlemez, sevdalı bakışlarda…

HAYAT SAHNESİ

Çok şey görür bakışlar, kalplerimiz hisseder
Gözlerini açık tut, kaybolmadan gerçekler
Hayat kısa gül eğlen, vakit çok geç olmadan
Güzel yaşa güzel sev, kapanmadan perdeler...

Çekirge semtinden yokuş aşağı
Salarım kendimi geçmiş yıllara
Soluksuz damlıyor gökte yağmurlar
Bir kılçık takılır anılarıma...

HAYRA ALAMET DEĞİL

Bir tarafım karanlıkta, ey sevgili neredesin?
Hiç hayra alamet değil, ansızın çekip gidişin
Dar geliyor koca şehir, inan sensiz zor yaşamak
Çok söz var söylenecek, çok derdim var bilmediğin…

Hazan rüzgarları eser başımda
Kuğular süzülür durgun sularda
Hicran ateşiyle yanar bu gönül
Nağmeler bir alev dudaklarımda...

HAZİRANDA SEVMEK VAR

Penceremin önünde, nefesim buğulanır
Rüzgarlarda uçurtmam, iplerini koparır
Göbek atar coşkular, haziranda sevmek var
Gökyüzünde turnalar, şarkılar fısıldaşır...

HEP SEN VARSIN AKLIMDA

Kanatları kırılan, kırlangıçlardan farksız
Yürüyorum Akdeniz, sahil kıyılarında
Her dalgada kırıldım, sana gelmem imkânsız
Anıyorum adını, gece uykularında…

HER AŞKTA BİR HAYIR VAR

Hasretini toplayıp, geceye gömdüm
Hiç bir hükmü kalmadı, arzularımın
Kucaklayıp gölgeni, sessizce öptüm
Esareti kayboldu, dudaklarımın...

HER İŞTE BİR HAYIR VAR

Gözlerine bakınca, ben kendimi kaybettim
Sevenlerin halinden, sevda çekenler anlar
Sebebim aşk menzilim, bir selamın beklerim
Yolcuların halinden, yola çıkanlar anlar…