Sedat Erdoğdu Şiirleri - Şair Sedat Erdoğdu

HÜSRAN

Bu sevdanın yolunu, kuşlara sordum
Ev ödevi yapmaktan, yoruldu kolum
Güvertemden süzüldü, kanatsız rüzgâr
Sabaha dek uykusuz, bekledim durdum…

HÜZNÜM DE GÖNLÜM GİBİ

Hüznüm,
Solan gün akşamında
Rengini bulmuş gibi
Gayesiz yas tutmakta...

HÜZNÜ VAR BENDE

Hangi çıkmaz sokağa, girsem sonunda
Çıkıyorum kendime, geri dönüş yok
Saçlarıma beyazlar, düştükten sonra
Geç kalınmış bir özrün, hiç faydası yok…

HÜZÜNKAR

Yüzüm kara zindandır, sakın dokunma
Dokunma ellerine, kara bulaşır
Alnımın çizgisinden, nehirler akar
Gözlerime hüzünkar, renkler karışır...

BENİM HAYATIM

Sen benim aklımı, başımdan aldın
Ay değil yıl değil, ömrümü çaldın
Duymadın sesimi, ilgisiz kaldın
Kırık bir şarkıdır, benim hayatım...

İCAZET

İcazet verdi gönlüm, o gülen gözlerine
Ne yazık aşktan yana, ömrüme icabet yok
En güzel duyguları, yoluna eyledim de
Ne yazık senden bana, bir lahza işaret yok…

İDARE ET GÖNLÜMÜ

Muhabbet yan masada, batsın bu dünya
Sarhoş oldum zil zurna, bakışlarında
Aşkı içtiğim kadar, konuşuyorum
Bana kalbini gönder, çiçek yollama...

İHANETİN ÇEMBERİ

Nerden düştüm bilmem ki, vefa bilmeze
Adım çıktı dokuza, inmez sekize
Hazan vurdu gönlüme, sarardım soldum
Sonbahar yeli değdi, suretimize…

Bildiklerim ters düştü, hislerime kapıldım
Aşk sende var olmakmış, yeni farkına vardım
Sazımın bam teline, yazdım senin adını
Ateşine davetkâr, dumanına kapıldım…

İKİ ALYANS

Nikâhımız kıyıldı, iki alyansla
Mutluluktan uçmuştuk, biz havalarda
“Hastalıkta, sağlıkta”, diye söz verdik