Sedat Erdoğdu Şiirleri - Şair Sedat Erdoğdu

DELORİ OY OY

Çiçeklerde arılar, bal tadındayken
Serçeler tel üstünde, halay çekerken
Kapatırken perdeyi, kerpiçten evler

DEMİR MİSKET

Demirden misketlerle, oynadım gözlerinde
Yürüdüm çelik telde, tek ayağın üstünde
Bir kibrit kutusunun, içinde umutlarım
Avundum gül yüzünle, karanlık gecelerde

DENİZE DOĞRU

Hasretinle karardı, gökte bulutlar
Çatladı kum saatim, döküldü kumlar
Ortalığa serildi, eski anılar
Seni andım yol aldım, denize doğru...

Seven kalbin deplasmanda haykırışı var

Ayrılığın yas töreni, bakışlarımda

DEPREM

Sekiz şiddetinde, sallanıyorum
Sessiz çığlıklarla, haykırıyorum
Kalbimin duvarı, yerle bir oldu
Gündüzüm karardı, can veriyorum…

DEPREME DAYANIKLI

Naçizane gönlümü, hak edene veririm
Ben dengesiz değilim, sen hiç dengim değilsin
Herkes farklı şekilde, tükeniyor hayatta
Aşkın bağrımda sızı, küllenmiş bir ateşsin…

DERME-ÇATMA

Derme-çatma sevdayı, onarmaktan yoruldum
Gönlümün denklemini, sanırım yanlış kurdum
Büyülü gözlerinin, etkisinden kurtuldum

DERS ALDIM

İkiyüzlü dostlardan, ders aldım bu hayattan
Kördüğümle bağlandım, vazgeçmedim dünyadan
Dertler artık vız gelir, keyfime bakıyorum
Geçen kötü günleri, çıkardım hafızamdan…

Gözlerimden gönlümü, uğurlama mevsimi
Düşündükçe maziyi, sarsıldım bu sevdadan
Perdeleri kapattım, kilitledim kalbimi
Kurtulurum belki de, bu salgın hastalıktan...

DERT ARARSAN ÇOK

Sevmeyi de bıraktım, güvenmeyi de
Şimdi kahveden başka, benim dostum yok
Unutmak zor yine de, aklım hep sende
Yalnızım bu alemde, dert ararsan çok...