Deplasman Şiiri - Sedat Erdoğdu

Seven kalbin deplasmanda haykırışı var

Ayrılığın yas töreni, bakışlarımda

Eğer seni göremezsem, kalpten giderim
Dünyaya sığmaz oldu, özlemin

Kor ateşler içinde, yanıyor yanıyorum
Kipriğimin ucuna, inciler diziyorum
Ayrılığın simgesi yüreğime çizilmiş
Gökden bir yıldız kaydı, intizar ediyorum...

Sonbahara benzedi, ömrümdeki ilkbahar
Seviyordum kar beyaz elbiseler giymeyi,
Giydirmiş felek bana şimdi kara gömleği.
Ah bu gönlüm istiyor,seni her dem görmeyi
Gözlerinden öperken, mutluluklar vermeyi.
Ihanet eylemedim, Gözlerim nara yanmış.
Yüreğim seni ister, ömrüm sana adanmış

Bir sevda ateşi ki yandıkça ayrı yanar
Ben yari özledikçe içerde yaram kanar
Sevgili ki bir candır canda canan olmalı
Vuslat denen alemde kalbe sevgi dolmalı
Ş
Biliyorum hasrettir, içinde yanan sızı.
Gönlün engin bir deniz, sevdiceğin balıksa,
Denizde olduğunu, bilmeyen bir alıksa.
Üzme tatlı canını, bırak kalsın orada,
Denizi ancak anlar, kaldığında karada.
Senin yüce sevgini taşımaya can gerek,
Hasretin acısını aşmaya zaman gerek.