“ İtiraf ediyorum sonunda! ”
Yokluğun bu kadar koymaz diyordum
Hasretin kor oldu, özledim işte!
Aklımsa gönlüme, uymaz diyordum
Ayrılık zor oldu, özledim işte!
ÖZLÜYORUM
“Ya sen!
Kırık kalan bu kalbimi
Yine dertle sözlüyorum!
“Biraz da bana yara! ”
Her şey senle ölçülürmüş
Açarsın kalpte bin yara
Sensiz bilek bükülürmüş
“Olmayınca olmuyor işte! ”
Nedir benden istediğin
Gönlümü verdim olmadı!
Bu mu senin aşk dediğin
Ömrümü verdim olmadı!
“Sakın yardım etme, kamara çekmesin forsun bozulur! ”
Öyle bakın uzaktan
Üstünüz bak toz olur
Çıkartmayın tuzaktan
O ütünüz bozulur!
ÖZGEN ÖNCÜ
(Ö) Özlüyorum her şeyini, saçının bir telini
(Z) Zannetme ki yavaşlar, sever bu kalbim seni
(G) Gözlerinin huzur veren, o mas mavi rengini
(E) Ellerini yüreğini, özlüyorum her şeyini
“Sen kendine, düşman etme! ”
Sabrımı sen sınayıp da
Beni sana düşman etme
Durduk yere kınayıp da
Sevdim seni pişman etme
“Son gülen iyi gülermiş! ”
Beni dertle bıraktın ya
Ateş dolsun gönül evin
Bu canımı çıkarttın ya
Sevin yavrum sende sevin
'Söyle nasıl unutsun'
Aşka bütün servetini
Veren yürek unutur mu?
Mutluluğun adresini
“Gönlüm, sen var ya sen! Adam olmazsın! ”
Ne hoş görür ne sabreder
Görünce o, kaçar zoru
Bilsen sana neler eder
Sevme artık, gönlüm onu




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!