Schiz Şiiri - Salih Karaaslan

aç kurt gibi atladım üzerine
kahkahalarla parçaladım sessizliği
koptu kapıların kolları
koptu masaların ayakları..
kestim kilidin dilini
her yer kan revan içinde..
dik dik bakıyorlardı;
çıkardım çekmecenin gözlerini.

yine içime düşer;
yok bir şeyin endişesi;
sivrildikçe keskinleşir,
bir çemberin köşesi.
her şey göz yanılgısı,
her şey: sanrı
neden almaz ruhumu;
aklımı alan tanrı?

bende delirdi gece...
bende delirdi saat;
şizofrenim; soru sorma!!
veremem izahat....