Kendime methiye. Şiiri - Salih Karaaslan

Nereye baksam;
Kendimin varlığı rahatsız ediyor beni.
Beni satıyor mendilci çocuklar
Dolmuş muavinleri bağırıyor ismimi.
Dolu dolu otobüsler kalkıyor üzerime
Kapılarda, pencerelerde benden parmak izleri
Nereye baksam; bir çığlık resmi oluyor her şey...
Utanıyorum nasılsın'lara iyiyim demekten.
Size de bulaşacak diye karanlığım tokalaşırken,
Çok korkuyorum...
Bir intihar çiçeği büyüyor içimde
Kaçırıyorum gözlerimi gözlerinizden,
Kimseler varlığımı bilmesin istiyorum.

Çoğu zaman inkar ediyorum kimliğimi
Bir suç mahalli oluyorum; uçsuz bucaksız.
Bir cinayet saati.
Akrepsiz yelkovansız...
Hafıza kaybı oluyorum birden
Bir nüfus cüzdanı fotoğrafsız.

Kaşlarını çatıyor cansız mankenler
Ne zaman geçsem vitrin önlerinden.
Bir sismograf çiziyor robot resmimi
Ve bir kalem kırılıyor aniden...

Karışamıyorum artık insan içine
Önceleri gündüzdü, şimdi de geceleri...
Beni takip ediyor sokak lambaları
Hangi sokağa sapsam kurtulmak hevesiyle
Bir köpek havlıyor öldüresiye
İşte o iğrenç insan burada diye...

Olur olmaz çıkıyorum karşıma,
Olur olmaz öldürüyorum sevincimi
Hatta sevdiğim yazmevsimleri bile artık;
Olmasın istiyorum
Çünkü
Ne zaman güzel bir sabaha uyanırsam,
Benden bir gölge; kara bir lanet gibi
Ardımda olacaktır, biliyorum

Polis telsizleri haykırıyor ismimi
Gazetelerde 3. sayfa haberleri...
Buruşuyor beni gören mutlu çehreler
Sığınacak hiç bir şey bulamıyorum artık
Yükseldikçe yükseliyor gözümde minareler

Oradan oraya kaçışıyor hayvanlar
Anlayıp da rengimi...
Bir yılan gibi bakıyor aynalar.
Sönüyor yıldızlar,
Yok oluyor burçlar

Yaşamımı hayatınızdan çalıyorum
Yenilmemi bekleyenler boşuna bekler
Benim dişlerimi taşıyor ağızlar
Köpek düdüğüne doğru koşan köpekler
Parçalandıkça çoğalıyorum.

Nereye baksam;
Kendi varlığım
Rahatsız ediyor beni.
Aşıklar kazıyor darağaçlarına ismimi.
İdam sehpalarında sabah kahvaltıları
Adımı sayıklıyorlar sıkılmadan,
Lanet olası bir şehrin, şizofrenleri
Kulaklarımda ambulans sirenleri
Benle dolup taşıyor akıl hastaneleri.
Uçurumlara sapıyor yürüdüğüm yollar
Dolaşıyor ayaklarım korkudan birbirine
Yürüdükçe saplanıyorum balçığa, irine
Bir şiir haykırıyor dizesiyle
İşte o iğrenç insan burada diye...