Salih Karaaslan Şiirleri - Şair Salih Ka ...

Bana;
aklıma ne geldi biliyor musun?
diye sorma. sık sık..
Nereden bilebilirim
Aklında değilimki ben artık

Nereye baksam;
Kendimin varlığı rahatsız ediyor beni.
Beni satıyor mendilci çocuklar
Dolmuş muavinleri bağırıyor ismimi.
Dolu dolu otobüsler kalkıyor üzerime
Kapılarda, pencerelerde benden parmak izleri

selam verecekler almayacaksın
hiç bir şey gülünesi gelmeyecek
hiç bir kadını/erkeği sevmeyeceksin
içi boş arabalar geçecek sokaklardan
insanların yüzlerini görmeyeceksin
kar yağacak, her kış olduğu gibi

yüzünden düşen bin parçayla,
tuhaf bir yapboz olmuşsun.
bir his... 'ya parçalar birleşirse' endişesi
bir büyücü cama çevirmiş sanki bedenini
kalbinin kırılmasını, ölümle bir tutmuşsun
ve avuçların daima, gözyaşı şişesi...

akşamları güneş,
tutup da karanlığı saçlarından
peşinden sürüklerdi.
bir deli, seyredip bu işkenceyi
çocukça gülümserdi.
günün bitmesine yakın, telaşlı adımlarla sahile yürürdü.

beni tanımıyorsun eleni..
ilk; ben çıktım arenaya
mars bile benden aldı öfkesini.
ben götürdüm habil'i tenhaya;
ben duydum ilk çığlık sesini..

Fır fır dönüyor saatler aklımda.
Geri geri yağıyor yağmur, bulutlar ıslak.
şemsiyeler kapanıyor bir bir
geri geri yağıyor dolu, bulutlar kevgir
eylül defolup gidiyor bu mevsimden.
bir temmuz akşamı, işte bak!

Parayla alınabilseydi;
Geleceğimiz için;
oyuncak silahların
Şimdi'miz için;
gerçek silahların,
Kavgamız bitsin diye tarih kitaplarının,

çekinmeden söylemek ismini!
takısız tamlamasız çırılçıplak..
bilirim ki bu;
ne günah, ne ayıp...
öyle güzel ki her sabah;
uyanmak dün'e

biliyor musun
seninle konuştuğumu görmüş onlar
bir hayalmişsin aslında
doğru mu söylüyor doktorlar?
bir boşluğa konuşuyormuşum
her sabah ben dürtükleyip