Denizin kenarında Şiiri - Salih Karaaslan

akşamları güneş,
tutup da karanlığı saçlarından
peşinden sürüklerdi.
bir deli, seyredip bu işkenceyi
çocukça gülümserdi.
günün bitmesine yakın, telaşlı adımlarla sahile yürürdü.
ve ’güneş denen o koskoca yıldız,
nasıl olur da denize gömülür? ’
diye hayretle düşünürdü.
seyrederdi: bir yunusun kocaman bir gemiye gülüşünü,
içindeki seslerin
boğulduğunu
ve çıkaramazdı bir türlü, vardığı yerin
’denizin başlangıcı mı bitişi mi’ olduğunu...