Sarıl Ebediyen Şiiri - Kasım Kobakçı

Kıymet buldu nihayet, hüzünlerim yahut sevinçlerim,
Dönüştün bakışlarımın damlasına yahut parıltısına,
Asla sızlanamam yahut tebessüm edemem el alemin huzurunda,
Çekinirim fark edecekler endişesiyle, siluetini irislerimde.
*
Sayısız insanın toplandığı yığınlara karıştığım vakit,
Tutunmak uğruna kimsesizce, bakışlarımda hayalinle,
Hissedersin muhtemelen, beklediysen kimsesizce, sayısızların ortasında,
Büyük ızdırap yaratır, bekleme katiyen, dur daima irislerimde ruhumla.
*
Değerlendi nihayetinde, feryatlarım yahut tebessümlerim,
Kesildin seyrimin şelalesi yahut yansıması,
Katiyen inleyemem yahut neşelenemem yabancıların civarında,
Ürkerim sezecekler şüphesiyle, cismini pınarlarımda.
*
Hesapsız faninin buluştuğu deryalara daldığım esnada,
Yaşamak gayesiyle ıssızca, kirpiklerimde sevdanla,
Kavrayabilirsin umarım, yaşadıysan ıssızca, hesapsızların merkezinde,
Fazlasıyla keder bağışlar, bulunma asla, tutun sürekli kirpiklerimde canımla.
*
Önem taşıdı sonradan, sızlanışlarım yahut kahkahalarım,
Seçildin nazarımın nehri yahut aydınlığı,
Kesinlikle hıçkıramam yahut şenlenemem ellerin hizasında,
Endişelenirim anlayacaklar kaygısıyla, suretini ufkumda.
*
Sınırsız bedenin kaynaştığı ummanlara ulaştığım anlarda,
Barınmak maksadıyla bîkesçe, simamda sevginle,
Çözersin sanırım, barındıysan bîkesçe, sınırsızların göbeğinde,
Ziyadesiyle yara açar, barınma zinhar, sarıl ebediyen simamda yüreğimle.