Sansür Kondu Bil Şiiri - Kasım Kobakçı

Trabzonlu sessiz baktı kitaptan,
Cümlenin farkına sansür kondu bil.
Mardinli söz açtı eski hitaptan,
Mananın çarkına sansür kondu bil.
*
Sayfalar sütunda suçlu dizildi,
Lügatin göğsüne çizgi çizildi,
Yüzlerce felsefe baştan ezildi,
Lehçenin nesline sansür kondu bil.
*
Geçmişin izini süren bilginler,
Kelamın peşinden koşan gezginler,
Tutanak mührüne susan bezginler,
Cahilin fikrine sansür kondu bil.
*
Alfabe yurdunda harfler yanıyor,
Kelime kökleri hasar sanıyor,
Şairin zihninde yara kanıyor,
Şiirin sesine sansür kondu bil.
*
Yeni lisan bilmek tehlike şimdi,
Tercüme ustası gölgede kimdi,
Baskılar ruhlara inen sicimdi,
Destanın süsüne sansür kondu bil.
*
Cümlede öznenin beli buruldu,
Yüklemin adımı yorgun duruldu,
Zarfların manası hepten yoruldu,
Fikrinin cismine sansür kondu bil.
*
Yabancı lugatlar gizini açmaz,
Gönülden kopanlar engine kaçmaz,
Korkular rüzgarı etrafa saçmaz,
Aklının şekline sansür kondu bil.
*
Ozanlar sahnede kurgu yaratır,
Alimler ilimle pası arıtır,
Ustalar nesille çağı donatır,
Özgürün metnine sansür kondu bil.
*
Tercüman köprüdür şarktan şimale,
Eserler kavuşur sonsuz ikbale,
Kitaplar götürür eşsiz kemale,
Sevdanın nakşına sansür kondu bil.