Sandıktaki Saç Örgün
Sandığın kapağını açtım bu gece,
Yıllardır dokunmaya korktuğum bir geçmiş çıktı karşıma.
Üzerinde zamanın tozu,
İçinde yarım kalmış bir ömür vardı.
Ve en dibinde…
Bir saç örgün duruyordu sessizce.
Elime aldım,
Parmaklarım titredi.
Çünkü bazı hatıralar vardır,
Dokunduğun anda insanın içini acıtır.
Ne bir fotoğraf kadar suskundur,
Ne bir söz kadar unutulabilir…
Bir insanın yokluğunu taşır içinde.
Saç örgün hâlâ aynıydı,
Sanki dün örülmüş gibi.
Ama sen yoktun…
Zaman geçmiş, yıllar birbirini kovalamış,
İnsanlar büyümüş, evler değişmiş,
Sokaklar bile seni unutmuştu.
Bir tek o saç örgün unutamamıştı seni.
Kim örmüştü saçlarını o gün?
Bir anne eli miydi?
Bir sevdiğinin parmakları mı?
Yoksa aynanın karşısında kendi ellerinle mi
Ördün o saçlarını,
Hiç bilmeden bir gün
Bir sandığın içinde yıllarca saklanacağını?
Belki o gün gülüyordun.
Belki hayatın güzeldi.
Belki önünde uzun yollar,
Güzel günler, büyük hayaller vardı.
İnsan gençken bilmiyor…
Bazı vedaların habersiz geldiğini,
Bazı insanların bir daha dönmemek üzere gittiğini,
Bazı günlerin son kez yaşandığını.
Sen de bilmiyordun belki
O saçlarını son kez ördüğünü.
Ben de bilmiyordum
Seni son kez gördüğümü.
Şimdi elimde bir saç örgüsü,
Karşımda koskoca bir sessizlik var.
Ne zaman sana dair bir şey ararsam
Bir sandık açıyorum içimde.
Bir mendil, bir mektup,
Eski bir fotoğraf,
Ve yine sen çıkıyorsun karşıma.
Ama en çok saçların dokunuyor bana.
Çünkü saç dediğin nedir ki?
Birkaç tel…
Ama insanın geçmişini taşıyabiliyor.
Bir annenin şefkatini,
Bir çocuğun masumiyetini,
Bir sevgilinin dokunuşunu,
Bir evin sıcaklığını
Ve bir ömrün suskunluğunu…
Bazen düşünüyorum,
Acaba sen de beni hatırlıyor musun?
Benim gibi geceleri uyanıp
Geçmişin kapısını aralıyor musun?
Bir şarkıda, bir kokuda,
Eski bir eşyada beni arıyor musun?
Yoksa zaman seni de değiştirdi mi?
Unuttun mu her şeyi?
Unuttun mu o günleri,
O evin duvarlarını,
Pencereden içeri süzülen güneşi,
Ve saçlarını örerken söylediğin o yarım şarkıyı?
Ben unutamadım.
Çünkü insan bazen birini değil,
Onunla birlikte yaşadığı kendisini özlüyor.
Eski hâlini,
Eski evini,
Eski sesleri,
Bir daha dönmeyecek o günleri…
Sandıkta duran saç örgün
Belki de senden kalan son şey değil.
Ama bana göre en ağır hatıran.
Çünkü o örgüde hâlâ sen varsın.
Henüz yaşlanmamış,
Henüz yorulmamış,
Henüz hayatın acı tarafını tanımamış hâlin…
Elimi saç örgünün üzerinde gezdiriyorum,
Sanki başına dokunuyormuşum gibi.
Sanki birazdan kapı açılacak,
Sen içeri girecek,
“Ne arıyorsun yine o sandıkta?” diyeceksin.
Ben de susacağım.
Çünkü sana söyleyecek çok şeyim var.
Ama bazı şeyler insana
Sevdiği yaşarken değil,
Yokluğunda öğretiliyor.
Mesela insan,
Bir sesin ne kadar kıymetli olduğunu
O sesi bir daha duyamayınca anlıyor.
Bir bakışın değerini,
O gözlere bir daha bakamayınca…
Bir saç telinin kıymetini ise
O saçlar bir sandığın dibinde kalınca…
Sandığı kapatıyorum sonra.
Saç örgünü yeniden yerine bırakıyorum.
Ama seni bırakamıyorum.
Çünkü bazı insanlar sandığa sığmıyor.
Bir eşyanın içinde saklanmıyor.
Onlar insanın kalbine yerleşiyor
Ve yıllar geçse de oradan çıkmıyor.
Belki bir gün
Bu sandığı açacak başka biri olacak.
Saç örgünü bulacak,
“Bu kimin?” diye soracak.
Ben o zaman cevap veremeyeceğim belki.
Sadece gözlerim dolacak.
Çünkü bazı soruların cevabı bir isim değildir.
Bir ömürdür.
O saç örgün de
Benim için bir ömür demek.
Bir zamanlar yaşayan,
Şimdi hatıralarda nefes alan,
Ve her açtığımda sandığı
Bana yeniden kaybettiren
Bir ömür…
Sandıktaki saç örgün duruyor hâlâ.
Ben ise her baktığımda
Aynı şeyi söylüyorum içimden:
“Keşke o günleri bilebilseydik son olduğunu…
Belki daha sıkı sarılırdık birbirimize.
Belki daha çok severdik.
Belki hiçbir vedayı yarım bırakmazdık.”
Ama hayat böyleymiş…
İnsan en güzel günlerini yaşarken
Onların bir gün hatıra olacağını bilmiyor.
Ve bazı insanlar gidiyor…
Geriye bir saç örgüsü,
Bir koku,
Bir fotoğraf,
Bir isim
Ve susmayan bir özlem bırakıyor.
Sandık kapanıyor…
Gece bitiyor…
Ama içimde bir şey kapanmıyor.
Çünkü sandıktaki saç örgün duruyor,
Benim içimde ise
Sen hâlâ yaşıyorsun.
Kayıt Tarihi : 23.08.2026 03:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!