Yanından öylece geçmek ne zordur
Gözlerin belirsiz bir yolculuğa davet ederken
Gece, mehtap yüzünü aydınlatırken
Güneş saçlarından batar, yeni güne seninle doğarken
Nasıl olur da görmezden gelirim
Bastığın her çorak toprak çiçek açarken
Sen fark etmiyorsun güzelliğini
Ben her gördüğümde adımı unutuyorum
Aklıma geliyor seninle geçen sensiz zamanlar
Yağmurun altında ıslanan saçlarını
Günün yorgunluğuyla kısılan bakışlarını
Gözlerinin yeşilini, ellerinin beyazını
Güneşin altında parıldayan saçlarını
Hepsi bende tamamlanmamış birer roman
Aşıklara destan, şiirlere ilham
Sensin en karanlık gecelerimde kalemimi kırdıran
Gülüşünle en sağlam kalpleri durduran
Yine sensin çöllerime yağmurlar yağdıran
Görmüyorsun ismin geçince içinde kıyametler kopanı
Seni hatırlatan toz tanesini dahi mısıra sultan yapanı
Bir yürek bu kadar âmâ olur muydu, sevdayı hiç tatmasaydı
Aşk şerbetini içene hiçbir tabip çare olamazdı
Oysa en güçlü panzehir Mecnun için Leylasıydı
Kayıt Tarihi : 3.07.2026 19:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
