Sana Çarpıyorum Hala Şiiri - Mustafa Alp

“Sana Çarpıyorum Hala”

senin herkesin vardı,
benim senden başka kimsem yoktu.

bu yüzden
sen kalabalıktın,
ben yalnız.

nereye dönsem sana çarptım
yokluğuna bile.

insan birine değil,
ondan kalan boşluğa çarpıyormuş meğer.

canım acıdıkça
mihraba baktım.
çünkü bazı acılar
insanı değil,
inanmayı çağırır.

son duamı bıraktım.
ne sana ulaştı
ne benden çıktı.

üşüdüm.
kalbimin üstüne şiirler örttüm.
ısınmadım
ama sustum.

çünkü insan
en çok üşürken konuşur,
ben konuşamadım.

senden habersiz
kalbime bir sır daha verdim
geçer.

geçmedi.

eksik olma dedim,
eksik kaldın.

ömür dediğin
biraz sen,
çoğu yokluğunmuş.

boyumdan büyük sevmedim seni
ben
kendimden büyük sevdim.

o yüzden
kendime sığmadım.

dilsizden sustum,
ama içimde
adın konuştu.

ve ben
ilk defa
birini sevmeyi değil,
onsuz kalmayı öğrendim.

dilendim.
sana değil,
olmamış bir ihtimale.

belki dönersin diye değil,
belki ben unuturum diye.

unutmadım.

çünkü insan
en çok
vazgeçemediğini hatırlar.

senin herkesin vardı.
benim hala
senden başka kimsem yok.

ama artık biliyorum

ben sana değil,
sana çarptığım kendime kalmışım.

✍️