Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Güneş batarken dağlar ardına
Sıkıntı basar sığınırım yaratana
Kim olursan ol gel diyor mevlana
Tövbelerin kabul olduğu beytullaha

Uyma fitne fücur inkarcı şeytana

Sorma ne olur cevapsız kalma
Bakıp yüzüme aklımı alma
Ben yandım birde sen yanma
Hatırlatma maziyi gül kokmasın

Sen degildin gülümle dikenim

Bir şeyler eksik bende bunu hissediyorum
Sol yanımda karıncalama başlıyor
Bir boşluk dayım anlamıyorum
Gözlerimden bir kaç damla yaş
Yanaklarıma süzülüyor buz gibi
Çoğalıyor nehirden farksız

Bak bu gecede aklımdasın
Dertli yüreğimin sahibi
Şimdi kaçıncı rüyadasın
Bilmiyorum ama
Sen şairlerin mısralarından
Süzülen tek kelimeyle

Yüreksiz İpde

Hangi yana baksan
Bir hatıram saklı
Solmuş çiçek arasında
Toprak kokulu

Eridi mi karları,bahar geldi mi
Açtı mı pembe beyaz çiçekler
dalında elmaların
Şimdi sen okuyamadığımız
Kahır dolu bir mektup gibisin içten içe
Artık iflah olmaz yürek ağzımda

Gölgen gibidir yalnızlık
Susturur gecenin
Karanlığı gibi boş
Zemheri ayı kadar soğuk.
Ah bu yalnızlık
Savurur yücelerden

İnsan sevinçten keyf alır
Üzüntüden ağlar
Benim hiç sevincim olmadı ı
Bu yüzden göz yaşım kurumadı
Elimden tutan da olmadı
Düşe kalka yürüdüm

Benim babam öldü
Başın yayla, Çifte pınar
Kendi gelemedi
Ben geldim helallık almaya
Selam söyledi kurda kuşa
Karıncadan bal arısına

Öyle dokunmalısın ki
Çıplak ellerinle
Yüreğimin kor ateşine

Bir kış sabahı
Sol yanım yanmalı