Allah c.c. lafzı celali, mabuda özel isim,
Esma-i Hüsna ise, hemen onun altında.
Görmedim Tanrı diye, içinde güzel isim,
Bu birçok puta mahsus! geçmez onun katında.
Bize biri seslense, yabani bir isimle;
Hayal âleminden düştüm gerçeğe
Evladı ayalim alo merhaba.
Dünyada doldurun balı peteğe
Cahil ve ya âlim alo merhaba!
Yollar uzun engel dolu her bölge
Edep ile konuşup, lafını bilen adam!
Hayâ ile iffeti, ömrüne ilen adam!
Şu geçici hayatta, çileye talip olup;
Garibe sahip çıkan, rızkını bölen adam!
Yahudi’nin köpekleri, çökmüş yine üstüne;
Çoluk çocuk dinlemeden, ölüm kusmuşlar ölüm.
Ey Müslüman milletleri, çabuk eriş rüştüne;
Hiçbir asır görülmedi, böyle zalimce zulüm.
Osmanlıyı süpürdüler, hile ile sahneden
Ah İstanbul sana candan hasretim
Bitip de tükenmez bir umman gibi
Bilirim sendedir dareyn nusretim
Gönlümde değerin asuman gibi
Ah İstanbul sana candan hasretim…
Millet sana sen kime
Çalışırsın ah kara.
Bilmem hangi iklime
Alışırsın ah kara.
Olumsuzluk var nerde
Gülistanda işim olmaz; yârin kokusunu alsam.
Hazanda yaprağım solmaz; onun hayaline dalsam.
Tatar misk’in den bana ne! Gülistana dönüp bakmam;
Ekmeğine katık olup, onun kovanında balsam.
Hem zehirdir hem de bir bal
Her tarafa döner bu dil.
Konuştukça alır vebal
Bulanık ve duru su dil.
Şahın dergâhında dilek diledim
Lütf-edip önüme çıkar mı? Diye.
Utanarak sözü nazla söyledim
Acep alınır mı? Bıkar mı? Diye.
Koklayacak gül bulamaz, Gülü kökünden söken.
Ebedi mutlu olamaz, dilinden diken döken.
Ham meyveyi yiyemezsin, zaman ver olgunlaşsın
Hiçbir işe yaramaz ki, harmanda ekin gökken.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!