Tertemiz gülüşler
Samimi dostluklar
İçten bir aşk istiyorum.
Mümkün mü bu zamanda?
Bilmiyorum ama
Doğanın saflığı kadar
Ne zaman gelip geçtin ömrümden,
İnan tek hatırladığım hatıraların.
Hani sen gittin ya papatyam,
Yokluğun bana miras kaldı
Sen güzel olan her şeye uyuyorsun.
Bahara uyuyorsun,
Tatlı tatlı çiseleyen yağmura,
Dolu dolu yetişen başaklara uyuyorsun.
Çocukların masumca oynadıkları oyunlara,
Yol bekleyenin gözlerine,
Beni değiştiren sen oldun
Değişimim yokluğun oldu
Yokluğun vurgun.
Bir ok saplandı yüreğime
Toprağa düştü bir damla kan
Filiz verdi bir gül
Düşünceler uçuşuyor kafamın içinde
Durmasınlar geçip gitsinler istiyorum
Boğuşuyorum onlarla , itiyorum kovuyorum ama
İçimde kalma ısrarları daha da artıyor sanki.
Dermanım kesiliyor yoruluyorum
Acının omuzlanışını yaşadın mı ? Hiç
O zaman sen daha olmamışsın.
Bir gün sonsuzluğun atına
Bizde binip gideceğiz
Zaman akar , bir bir kaybolurlar
Dilimle seviyorum desem de
Senden bir kelime duymak isterim
Gönülden bir ah çeksem de
Senin mutlu olmanı isterim
Gözümden yaşlar gelse de
Yüzünden gülücükler eksilmesin isterim
Bazen birbirini tamamlamak yetmiyor
Bakışlardaki hüznü anlayabilmek
Gülüşündeki o heyecanı duyabilmek
Yalnızlığında dokunmadan yanında olabilmek
Yetmiyor dedim ya yetmiyor işte
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!