Bazen birbirini tamamlamak yetmiyor
Bakışlardaki hüznü anlayabilmek
Gülüşündeki o heyecanı duyabilmek
Yalnızlığında dokunmadan yanında olabilmek
Yetmiyor dedim ya yetmiyor işte
Sessizdi,
En ufak bir esinti yoktu.
İçimde bir yaprak bile kımıldamıyordu.
Uzaktaydılar,
Gökyüzü ve deniz birleşmişlerdi ufukta.
Bu ne pürüzsüzlük, bu ne uyum.
Ne kadar güzelsin.
İnan ki ilk gördüğüm gün kadar.
Nasılsın?
Kalbim seni çok özledi.
Bense hayli yorgun.
Yılların verdiği ödüller var üzerimde.
Kendime küstüm , sana hasret bıraktığı için
Taaa içimdeydin ,duruyor yokluğun ulaşılmaz yerde
Gözlerim arıyordu , ayağı takılıp düşen
Düşüp de bize gelemeyen baharı
Kendimde değilim sevgili
Tüm gece sensizlikle savaşırken
Birde güneş doğuyor yorgunluğumun üstüne
Kim bilir , dünya kaç kere döndü kendi etrafında
Sen gittikten sonra
Geçtiğimiz sokakları tekrar tekrar yürüyorum
Umudum bir gün yeşerecek.
Biliyorum...
Bu yaşlı beden onu bulabilecek mi?
Bu yaşlı eller onu tutabilecek mi?
Bu yaşlı gözler onu görebilecek mi?
Ama yaşlıda olsa bu yürek,
Acımasız savaşçı zaman
Kuşanmış kılıcını
Dört bir yanımda
Kestikçe kesiyor
Kısalıyor arta kalan zaman.
Zararsız deliliğim var benim,
Kimselere dokunmaz , bana dokunduğu kadar.
Yüreğim de koskaca sevgim var benim,
Kimseye yük olmaz , bana olduğu kadar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!