Dönüyor başım, ağrıyor gözlerim;
Titrer ellerim, konuşamaz dilim…
Seni görmedikten sonra ben neyleyim?
Ufukta bir ışık titriyor yalnızlığımla…
Gözümde parlıyor bir mehtap parıltısı;
Sessizce ellerimden kayan günlerim,
Ne de ses çıkaran benliğim..
Her şey suskun, sessiz..
Karanlık bir geceden kim kurtaracak beni?
Bu gemi dalgalarla boğuşurken kendinde mi?
Bir ses eksildi evin içinde,
Duvarlar öğrendi susmayı.
Takvimler aynı günü gösterirken,
Ben yeniden öğrendim yaşamayı.
Penceremde solgun bir akşam,
Sessizlik değil bu, tükeniş.
Görmüyorsun, siliniyorum.
Ağzımda yarım kalmış kelimeler.
Ben sustum, sen eksildin.
Acılar büyük, uyku tutmaz.
Üstünü örtsem, yerinde durmaz.
Ne yapsam da derdim azalmaz;
Yine kaldım yalnız başıma.
Ne dost kaldı ne arkadaş,
Gönül, yolunu arayan bir kuş gibi dolaşır durur,
Gülen her söze kanar, rüzgârla dağılır durur.
Gür akan bir dere sandım gönlümün özlemini,
Su çekilince gördüm yalnızlığın en derinini.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!