Sakarya’da Yağmur Şiiri - Güven Tekin

​
​Akşam vaktiydi, hava kapalı,
Gök boşalırcasına yağmur yağıyordu.
Biz seninle el ele ıslanıyorduk sırılsıklam,
Ama üşümüyorum seninle.

​Yüreğim ateş alıyor, kuruyorum,
Gök durmuyor, ıslatıyor.
Ben seni sevdiğimi haykırıyorum,
Sen de "Ben de seni çok seviyorum," diyorsun.

​Sakarya'ya yağmur yağmur yağıyor,
O yağmurda ıslanıyoruz.
İkimiz de yağmur taneleri gibi,
Sevdiğimizi haykırsam yetmiyor.

​İkimizin yüreği yanıyor, sönmüyor,
Yağmur söndürmüyor, biz alev alıyoruz.
Çark Caddesi bomboş,
Bir ikimiz varız el ele.

​Islansak da etkilenmiyoruz,
Biz her şekilde birbirimiz için yanıyoruz.
Ne yağmur durdurabiliyor,
Ne de bir başkası...

​Sakarya'ya yağmur olup yağıyor sevdamız,
Islandık ama hiç üşümedim.
Ellerini tuttum, gözlerine vuruldum;
Gök şahit artık aşkımıza.

​Yer şahit, yağmur taneleri tanık,
Yer, gök, yağmur ve şimşekler arasında...
Çark Caddesi'nin tam orta yerinde,
Şerefiye Camii'nin hemen yanında.

​Biz ıslanıyoruz ve sevdiğimizi haykırıyoruz,
Yağmura aldırış etmeden yürüyoruz.
Geleceğe emin adımlarla ilerlerken,
Sevdamızla caddelerde ismimiz yankılanıyor.

Gar Meydanı’na doğru süzülürken damlalar,
Sanki bizim için çalıyor o ıslak rüzgârlar.
Ne Adapazarı’nın soğuğu işler içimize,
Ne de yolları kapatan o gri bulutlar.

​Güneş doğmasa da olur, senin gülüşün yeter,
Bu yağmurun altındaki her an, ömre değer.
İsmimiz kazınmış Şerefiye’nin duvarlarına,
Sakarya şahittir ki; bu sevda dünyadan büyükmüş meğer.