Şair Tutulması Şiiri - Alper Tunga 3

onunla aramızda iki pencere,
ve köşeli bir duvar var
gözleri yay gibi çekik... ve
kaşlarının altından nişan alıyor.

saçları yüzünün sınırlarında
o teninin rengiyle dans ediyor.

geri kalan her şey kaybetti ritmini
beni ben yapan o asiliğimi
sermek istedim. ilk defa... sesim kesildi

her şey, hareketlerim...
eliyle beni sarsan arkadaşım
beni çağıran sesler;
yavaş yavaş yükseldi
ve tekrar...birisi sarstı beni
uyan! uyan! der gibi...

kulaklarımda derin bir uğultu
zihnim tuhaf bir hisle tanışıyor

bağırıyorlar;
lakabımı söylüyorlar, duyuyorum.
onlara cevap veremiyorum.
elimde kamerası açık bir telefon var.

onunla aramızda iki pencere
ve köşeli bir duvar var.

neden arabesk şarkılar çalıyor.
tanımadığım biri o gün bana bakıyor.
ruhumun penceresi o gün
başka bir dünyadan, sanki; dünyama bakıyor.

ve benim sarhoşluğum o an başladı
meyhane işi değil bu...
hele hele rakı sofrası
buna derler; Şair Sevdası

bizim çocukları aldım dışarı çıktım
bakmaz sandım bir daha baktı...
ben olduğum yerde dondum kaldım.
sanki biri silahına önce davrandı
ve beni kasabanın orta yerinde
devrildim... kasabalı gülüyor.
ve haydutlar leşime çizmelerini geçiriyor.

insan yürürken donup kalır mı?
benim hem yürümem durdu
hem göz kırpma aralığım

o aralık son bulunca 'o' ardını döndü...
bir çocuk gibi omuzlarını yukarı dikti
saklambaç oynar gibi saklandı sanki
bence; o kalakalmış halimden çekindi.. korktu
bir arkadaşım koluma girdi, beni götürdü

çok sordular, kim o?
tanıyor musun?
evet! evet dedim.
nasıl tanımam...

eline kalem kağıt almış kim tanımaz
iki dize şiir karalamış, olanlar onlar
Şair Sevdası desem belki hatırlarlar

uzun bir süre göremedim
arkadaşlarıma soruyorum.
oğlum! ben hayal mi gördüm!
oğlum! ben rüyada mıydım?
n'olur bulalım,

iki Şair kılıklı ruh karşılaşır.
bu hikayeden gizem her yere bulaşır.
okul listeleri yok!
sınavlarda yok!
adı yok! izi yok!

oğlum! gerçekten yok!

bakışa aldanma diyorlar.
meraktandır diyorlar.
bu arayışa son vermek
beni teselli etmek için konuşuyorlar.

şu an bile ruhum bedenimin kapılarında
bir yol bulsa çıkar, yollarda akar...

ben işte;
o an! bir tek an!

yani ben o andan ibaretim
yaşantım, varlığım, amacım

ve yazdığım Şair Sevdası adlı şiirim
bir kaç yıl önce; onun hatırası için
ve hatta
onunda karaladığını bilmeden.
bir şarkı besteledim.
muhakkak dinleteceğim.

Şair Sevdası

yıllar yıllar önce bir tesadüftü
o anda çok sevdim ben bir kadını
ruhum sanki onu hep tanıyordu
bir rüyaydı o bir şair sevdası

artık kapanıyor metrosu şehrin
yine karanlığa karışıyorum
onu sorarsanız;...(müzik)........

onu gençliğimin sayfalarında
o garip okulun! ....(müzik)...

neden diye sordum? hep neden neden?
bir hayaldi o bir Şair sevdası

...minnettarım...