Şahmeran Secdesi Şiiri - Ayşe Uçar

aynaların sırlı yüzüne yürür efsun
var mıyım yok muyum yokluğun kapı tokmağında
sarhoş bir maytap gibi uçuşur harmaniler
ruhum içinde ruh beslenir
açar çiçeği yasemen

tebdil-i mekân eyler yuvasından kalbim
mey döker gezinir sultan bahçelerinde
gurbet olur ruhu revan olur aşkın müziğinde
gül yoluna dökülür cezbe durur kelebekler
kanatları sığmaz hiçbir yurda mekânsızlığa
ağlaşır renkleriyle nice lale nice güller
eğilir önlerinde şahmeranlar

melâlin çilegâhında gölgeler ve ışık kardeşliğinde
esareti son bulur kalbin
hayat içi bulanık bir göldür huşu içinde yüzer balıklar
altın pullarından sarkar gümüş püskülleri
suyun şeffaf şırıltısında demlenir gam
yıkanır asi ruhlar

2308202607:16