Sahipsiz Evren Şiiri - Kasım Kobakçı

Ruhumda saklı duran kördüğüm çözülmez,
Kalemim kırıktır yazamam destanları,
Derdimin sırlarını kimse hissedemez,
Zihnimden silerim karanlık zindanları.
*
Şaşkınım bakarım kaygısız gezenlere,
Sessizce ağlarım ansızın bitenlere,
Fırtına koptuğunda boynun bükenlere,
Vurdum taştan taşa o dertli suratımı.
*
Masum dostlarımın dertleri hiç olmasın,
Gülen yüzlerinin neşesi bozulmasın,
Hüzünlü çağları geriye çağırmasın,
Karardı ufukta parlayan meşaleler.
*
Toparlanıp gelsin kurumuş çiçeklerim,
Savur dert yığınını uçuşsun hislerim,
Bırak harlı ateşe yansın kasvetlerim,
Zehirli yılanların yuvasına insin.
*
Mızrap vurdum sazlara ezgiyi ağlattım,
Beste sönük kalınca kalbimi dağlattım,
Aşkın vuslatı bitip ruhumu çağlattım,
Hiç kıymeti yoktur bu sahipsiz evrende.