Sahi, nedir yaşamak?
Kimi zaman, iyi bir yol arkadaşıyla;
Meraklı bir kaşif, gezgin bir seyyah...
Hayatı tüm renkleri, tüm coşkularıyla,
Dizginleri salıp dört nala,
Koşmak.
Kimi zaman, diktatör bir patronla;
Sürekli onay bekleyişi ve o bitmeyen kaygı...
Boğazda düğümlenen kelimeler,
Üstüne alındığın çatık kaşlar ve alınganlık...
Mecburiyet.
Kimi zaman, şair ruhlu bir üstatla;
Yazılan bir mektup gibi "ütülü" bir üslupla.
İpekten bir zarafet, ruha dokunuş,
Yazı dilinde önü ilikli bir ceketle,
Saygı.
Kimi zaman, seçtiğin yanlış bir insanla;
İçine lezzet girmemiş, tatsız tuzsuz...
Islak mukavva çiğnemek gibi, ya da yıkanmış baharat.
Çaresizliğin en sert haliyle savurduğu,
Tekme tokat.
Kimi zaman, gerçek bir hayat arkadaşıyla;
Sevgiyi kalbin en derininde,
Duru, yalın ve sessizce...
El ele, sırt sırta, omuz omuza,
Göz göze.
Kimi zaman, yalnızca kendi yankınla;
Eski bir şarkının nakaratında, bir fincan huzurla.
Gürültüyü dışarıda, sükûneti içerde bırakıp,
Kendi ruhunun dizinin dibine çökerek,
Barışmak.
Kayıt Tarihi : 8.04.2026 13:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
"Seyyah"ın coşkusuyla, duru ve yalın bir sevdaya doğruydu.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!