Şah-ı Velâyet Şiiri - Efsunlu Amca

Ey Gavs-ı Âzam, nûrun gönüllere nur eyledi.
Her mürîdinde Rahman’ın hikmeti tecellî etti, dertler çözüldü.

Kerem elinle fakîrlerin yükünü hafiflettin.
Hakk’a yönelen her kalpte iz bıraktın, karanlıkları aydınlattın.

Sohbetin bir okyanus, her sözün inci dolu.
Dinleyen her gönül, aşk ve irfanla dolup taştı.

Velâyet güneşin ufukları aydınlattı.
Karanlıkta kaybolanlar senin himmetinle yolunu buldu.

Her bakışın kudret, her nefesin şifa oldu.
Düşman karşında kalkan, dost yanında rehber oldun.

Kalplerin temizliği, gönüllerin huzuru seninle sağlandı.
Senin nûrunla gaflet perdeleri yırtıldı, yollar açıldı.
Ey Kutb-ı Rabbânî, sabrın ve hikmetin örnek oldu.
Senin yolunda yürüyenler şaşmaz, daima Hakk’a yöneldi.
Meded yâ Hazret-i Geylânî, himmetin daim olsun.
Kalplerimizi Hakk’a bağla, dünya ve âhiret dertlerini uzaklaştır.
Senin ilminden içen her mürîd aklına nur, ruhuna can aldı.
Senin feyzinden nasiplenenler, cümle kederden arındı.
Evliyâullahın yolunda açan güller seninle yeşerdi.

Her sır ve hikmet, senin isminle açıldı, gönüller coştu.
Ey Pîr-i Velâyet, kutb-ı akdes, Gavs-ı Âzam Abdulkâdir!

Senin himmetinle âlemde sevgi ve adalet hâkim oldu.
Dünyevî ve uhrevî her dert senin mededinle kolaylaştı.

Her mürîd senin nûrunla kendini buldu, Hakk’a yöneldi.
Senin elinin değdiği her gönül barışla doldu.

Senin adınla zikreden her kul, aşk ve irfanla yandı.
Ey Şah-ı Velâyet, pîrlerin pîri, velîlerin önderi!

Her nefeste ism-i Hakk ile seni anar, sana medet dileriz.
Senin kerem sofrasında fakîrler nasip bulur.

Senin himmetinle cümle kederler sevince dönüşür.
Sana yönelen gönüller güven bulur, hiç sarsılmaz.

Senin nûrun her karanlığı yırtar, her yolu aydınlatır.
Ey Kutb-ı Akdes, gönüllerin güneşi, velâyetin sultanı!
Her mürîd için senin mededin, bir deniz gibi engin ve sonsuzdur.