Şafak Özışıl Şiirleri - Şair Şafak Özışıl

Düğüne bir gün kaldı

Ve çember gittikçe daralıyor

Daraldıkça

Ey İstanbul
Yaktın yüreğimi
Beyoğlu yangınlarında
Yıktın umutlarımı
Yedikule surlarında
Ne vardı ayrılacak

Sen giderken
Yüzünün sıcaklığı ellerimde kaldı
Gözyaşlarının ıslaklığı dudaklarımda
Seni öperken

Silmedim,silemedim,kıyamadım

Temmuz'un 15'i
Sıcak gecenin sessizliğinde
Korku dolu gözleri,titreyen yürekleri
Ellerindeki silahlar ayakta tutuyordu
Yürekleri olmayan, çürümüş bedenleri
Kahpe Bizanslar

Yakamozlu akışı şevk ile haz katar
Dibinde ne isimsiz kahramanlar yatar
Ona gönül gözüyle bakamayanlar
Her gün bir kez daha kayıptalar

Şafak Özışıl

Evlerimiz yeşil boya
Kız sevemedim doya doya
Döşüm bağrım parça parça
Daş döşüme vura vura

Şafak Özışıl

Bir başkaydın
Sen giderken
Gözlerin bir başka
Bir başka mutluydu
Yüzündeki mimikler

Bana bak bana
Bana iyi bak
Geçen her saniyenin
Ömründen bir kayıp olduğunu gör
Beni durdurmaya çalışma
Benim senin için attığım

Yoruldum artık
Anlaşılamayışımın
Bu yüzdende sevilemeyişimin
Bütün yükü omuzlarımda
Kabzımal hamalına döndüm

Hayat yaşam çizgisi
Sen onun talihsiz silgisi
Bir daha düşün
Can veren yüce mevlam sevgisi

Şafak Özışıl