Geceyarısı dışarıdan gelen bir sese uyandım
Penceremin kenarındaki yatağımda
Kalktım, ışığı yakmadan ve usulca
Araladım penceremin perdesini
Merakla sildim, camın esrarlı buğusunu
Kabuk değiştiriyor
Bizim memleket
Kimi soluk renkler
Düşüyor tablodan
Kimisi göçüyor
Güneş ışıklarıyla
Hep kol kanat gerdin
Üzerimize bir melek gibi
Korudun hep bizleri
Düşünmedin hiç kendini
Doyamadım diye gittin
Çek sandalcı çek kürekleri
Deniz süt liman
Çarşaf misali
Sahildeki hayallerde
Fırtınalar kopmadan
Hüzünlü mısralarda boğulmadan
Neşesidir evimizin
Nur topları kızlarım
Onlarla canlanır
En güzel anılarım
Gözlerinden saçan ışıklar
Bir yiğit gelmiş dünya'ya
Uzak anadolu'da
Tertemiz yüreğiyle
Kötülük yok aklında
Ne yaşanacak bilmez
Gelecekte bahtında
İstanbul’u gurbette yaşamak
Uzakta,rüyada bir kaçamak
Onu anlamak,yaşamak
İstanbul’a sevdalı için
Yaşamayan göremez
Uç noktamsın sen benim
Ulaşılması zor
Ebedi ihtiyacım
İnanılmaz
Bir çocuğun kalbi
Duygularım
Yağmur yağacak diye suyunu esirgeme
Aşkımız çiçek olsun gel su dök köklerine
Üzerinde koruyucu melekler uçuşurken
Aşkımızla birleşsin büyüsün küme küme
Yalnız seni severek kalbime kabul ettim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!