Bir ışık söndü İstanbul’da
Seni başka kollar sarınca
Mutluluk senin kahır benim
Sen başkasının olunca
Yaşamın anlamı yok
Bir sessizlik saracak dünyamızı
Herşeyin bittiğini anlayamadığın o gün
Sarsılacak benliğimiz yıkılacak
İmzayı attığın dünü olmayacak o gün
Fırtınalar kopacak kalbinde o an
Aşıkları düşündüren
Bir an hayata küstüren
Resimlerle geçiştiren
Kokulu mektuplara
Göz yaşları döktüren
Andıkça memleketi
Yılları getirdin dize
Bir kez daha doğdun bize
Daha nice yılları
Seninle yaşat bize
Sensiz anlamsız hayat
İtler uluyor sessiz karanlıkta
Pusu buram buram çalılıkta
Mehmet habersiz tüfekleri çatmakta
Her gece başka bir kefenle yatmakta
Meğer ölüm gelmiş kim neylesin
Arnavut kaldırımlarında
İlik ıslatan yağmurunda
İçime vuruyor karanlık
Kimseler yok sokaklarında
Üşüyorum ıslak pantolonumla
Isınamıyorum bir pencerenin ışığında
Kar demeyiz kış demeyiz
Boğuşuruz yollarda
Yoksulluk kanatlanmış
Uçuşuyor havalarda
Meydanlarda naralar
N iyaz ettik Allah’tan üç hayırlı evlat için
İ çlerinde sevgi olsun kalpleri imanla dolsun
Y aratana kulluk edip ondan yardım istesinler
A llah’tan başkasına eyvallah etmesinler
Çok uzun yıllar sonra
Fener’in Arnavut kaldırımlarında
Dolaştım fermansızca
Gün akşam üstü
Özlemişim
Nereye gidiyor bu insanlık
Sanki bir uçurum sonu
Sevgisizlik, saygısızlık
İşte budur esas konu
Paylaşmayı bilmezsen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!