Şafak Bitmiyor Anne! "askerlik"

Bitmiyor zaman, tükenmiyor saatler, anne.
Şafak azaldıkça dertler çoğalıyor.
Hatıralar yeniden canlanıyor,
Karamsarlık yaşam şekli oluyor, anne!

Ne zaman başımı yastığa koysam,
Geçmişi ve geleceği düşünüyorum, anne.
Şu an hiç yaşanmıyor sanki, anne!
Her akşam hüznü avutuyorum.
İsyan ediyorum sessizliğe, hissizliğe…
Özgürlük, yaşamakmış gerçekten, anne!
Şafak azaldıkça güneş bir başka doğuyor,
Esaret, özgürlüğe meydan okuyor, anne!

Her sabah içtimasında,
Bir gün daha eksiliyorum zamandan.
Fakat biliyorum ki her eksiliş,
Beni sana biraz daha yaklaştırıyor, anne.
Hasret, yüreği yakan bir ateş olsa da,
Sabır en sessiz duadır, öğrendim burada.

Bir gün bu kapıdan çıkacağım, anne.
İlk nefesimde memleket kokacak içime.
Senin ellerine dokununca anlayacağım;
Özgürlük yalnız yürümek değilmiş.
Bir annenin duasında yeniden çocuk olmak,
Ve "geldin ya oğlum" sözünde bütün yolların bitmesiymiş, anne.

Emin KEVEN
22.09.2002