bir sevinç nidası belirdi içimde aniden
içim içime sığmaz oldu nedenini bilmeden
coşkuyu öğrendiğim ilk gündü sevgiden
hüzün denen meret şey nereden geldi demeden
sevdim dünyayı olduğu gibi o gün ben
hayata dair yakaldıklarımdan bana
Kış, kıskıvrak nöbette
Dolaşıyor bedenim bir ayaz tepede
Hüzün buluşuyor benliğimde
Heyecanım kayıp, umudum sessiz
Hazan bastırmış yeniden evrene
Hem sevene hem sevmeyene
bıktım dert'ten desem
beni anlar mısın hayat
seni seviyorum desem
bağrına basar mısın
kucağına alıp beni
saçımı okşar mısın
Sana bana, bu dünyada yaşayan insanoğluna
Kadın oğlu kadına dersem kızar mısınız bana
Uymadı, olmadı sarmadı kelam bizi bu mevzuda
Kadın oğlu kadın yakışmadı feminist olana da
Dünya susuz kalacakmış kimin umurunda
Aşk başımda ya bana ne, sana olanda
HERKES SEN SEN HERKES
Ben ben diyen bir dost
Dost mu sanki
Aşık Veysel?
Söyle bana...
Neden niçin?
hain eller pusu kurmuş kalleşçe mehmet'çiğme
anneler yasta, eşler feryatta, çocuklar sessiz figanda
sevgililer gün sayar, teskere çok yakındaydı zira
kahpe bir baskında yok etti kavuşma sevincini, o kanlı eller
yolu gözlenen erin, astsubayın, subayın yaşama isteğini alan gene o kanlı eller
sanmayın mehmet'lerimiz tektir bizim, sanmayın eli kanlı teröristler
Yüzümü güldüren
Hayatı öğreten
İnsandan yana
Ne nasipler almışım
Bana eza eden
Herkesten
zor güçü yenerken
ben senden vazgeçerken
mevsimler birbirini takip ederken
gönlüm daralıyor, ruhum sıkılıyor
aşk meşk eden sevse de
gel yanıma diyen kimse
NEYE YARAR
Biri çocuk, öteki ihtiyar dilenirken
Utandım kendimden
Dertlendim büsbütün yeniden
Benim dertlenmem neye yarar
Sen, hep ben derken,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!